Focus on OMAN!

W Warszawie jest teraz -5'C i pada śnieg. Tymczasem w Maskacie, stolicy Omanu 22'C ;)

Puchar Narodów Afryki 2012

Cały czas nie mogłam się zebrać żeby zrobić jakieś podsumowanie minionego roku – w końcu miało miejsce tyle istotnych wydarzeń, które odegrały się w krajach arabskich oraz wpłynęły na ład regionalny i globalny. Jednak skoro jest już prawie połowa stycznia, daruję sobie owe podsumowanie i skupię się na tym co jest teraz i co będzie.

A co będzie już niedługo? Puchar Narodów Afryki! Czyli turniej piłkarski rozgrywany o mistrzostwa Afryki organizowany przez Federację Piłkarską Afryki już od 1957 r. Turnieje finałowe od 1968 r. odbywają się co 2 lata. W pierwszym Pucharze Narodów Afryki w 1957 r.  startowały tylko trzy reprezentacje, czyli Egipt, Sudan i Etiopia. Od tego czasu rozgrywki nabrały większego znaczenia i obecnie biorą w nich udział prawie wszystkie afrykańskie państwa. Od 2010 r. zmieniono lata rozgrywek. Od 2013 r. Puchar Narodów Afryki będzie organizowany w latach nieparzystych (czyli teraz w 2012 i potem znowu w 2013, 2015 itp…)

W 2010 r. wygrał Egipt. Drugie miejsce zajęła Ghana, a trzecie Nigeria (pokonując Algierię). Tuż po tych  mistrzostwach miałam okazję być w Egipcie – i rzeczywiście – tzw. atmosferę zwycięstwa wyraźnie się wyczuwało.

Tymczasem już za parę dni odbędzie się 28. edycja turnieju o puchar Afryki. Gospodarzami tegorocznych mistrzostw są Gabon i Gwinea Równikowa.

Z racji, że jest to blog poświęcony krajom arabskim – skupię się wyłącznie na meczach, w których udział wezmą owe kraje;) Gdyby ktoś był zainteresowany obejrzeniem tego piłkarskiego wydarzenia (ciekawe czy zostanie to wyemitowane w polskiej tv?) podaję harmonogram rozgrywek:

21.01 godz. 19.30 – Gwinea Równikowa i Libia

23.01 godz. 20.00 – Maroko i Tunezja

25.01 godz. 17.00 – Libia i Zambia

27.01 godz. 17.00 – Niger i Tunezja

27.01 godz. 20.00 – Gabon i Maroko

29.01 godz. 19.00 – Libia i Senegal

31.01 godz. 19.00 – Gabon i Tunezja

31.01 godz.19.00 – Niger i Maroko

Udział może brać tylko 16 drużyn. Kraje – gospodarze mają zapewnione automatycznie miejsce, pozostałe 14 wyłoniono w trakcie kwalifikacji (w których udział biorą 44 reprezentacje krajów afrykańskich). Egipt i Algieria niestety nie zakwalifikowały się.

W Tunezji naród już czeka z niecierpliwością na nadchodzące rozgrywki, o czym świadczy chociażby poniższy clip :)



كل عام وانتم بخير

Wiem, że mamy już 4 stycznia 2012 roku.... zatem składam spóźnione życzenia.

Życzę wszystkim moim Czytelnikom wszystkiego dobrego w Nowym Roku!:)) żebyście byli zdrowi i szczęśliwi, dużo podróżowali po krajach arabskich i czytali (i komentowali nawet) mój Przewodnik Arabski!:)

W najbliższym czasie pojawi się super ciekawy i tematyczny wpis :)

Poniżej - zdjęcia z Sylwestra w Dubaju (niestety nie byłam, zdjęcia pochodzą z tej strony - link).
A może ktoś z Was bawił się na Sylwestrze w Dubaju? ;)

Kolejna runda wyborów w Egipcie. Bractwo Muzułmańskie - informacje basic

Drugi etap wyborów w Egipcie… - 14 grudnia mieszkańcy dziewięciu muhafaz rozpoczęli głosowanie. Po Aleksandrii i Kairze (gdzie ponad 65% poparcie zdobyły partie islamistyczne) nadszedł czas nie tylko na Suez i Asuan, ale i na Gizę, Beni Sueif, prowincje znajdujące się w Delcie Nilu Menufiya, Sharqiya i Beheira, kanałowy Ismailiya oraz usytuowany na południu Sohag

Partia Wolności i Sprawiedliwości, założona w kwietniu przez Bractwo Muzułmańskie będzie starała się umocnić swoją pozycję i uzyskać lepsze wyniki z pierwszej rundy, w których uzyskała około 36 % głosów . BM liczą na poparcie wyborców z Ismailiyi na wschodzie, skąd pochodzi jego założyciel i główny ideolog - Hasan Al-Banna.

Tyle się mówi i pisze o Bractwie Muzułmańskim… a czy do końca wszyscy są świadomi kto to i o co właściwie im chodzi oraz jakie są główne idee ugrupowania? Świadoma odpowiedzi, uznałam, że dobrze będzie jak napiszę coś na ten temat.

Bractwo Muzułmańskie (zwane także Braćmi Muzułmanami) to islamska organizacja o charakterze nie tylko religijnym, ale również społeczn – politycznym. Początek jego funkcjonowania datuje się na rok 1928. Ugrupowanie zostało założone przez egipskiego działacza – fundamentalistę islamskiego Hassana al-Bannę jako tzw. forma reakcji na rozpad Imperium Osmańskiego i utworzenie się nowych państw. Mottem Braci Muzułmańskich jest -  Allah jest naszym celem. Prorok naszym przywódcą. Koran naszym prawem. Dżihad naszą ścieżką. Śmierć na ścieżce Boga jest naszą jedyną nadzieją. Czyli islam, islam i… islam (więc i stąd też ich nazwa). Religia jako podstawa w zasadzie wszystkiego. Od początku swojego istnienia są przeciwni wszelkim formom świeckości w krajach muzułmańskich. Odrzucają wszystko co zachodnie i nowoczesne na rzecz systemu opartego wyłącznie na Koranie i szariacie.

Nie lubią Izraela. To najprawdopodobniej oni dokonali zamachu na egipskiego prezydenta Anwara as-Sadata w 1981 r. W 1984 r. BM mogło dalej formalnie istnieć, ale tylko jako organizacja religijna. Jak widać teraz to się trochę pozmieniało… religia staje się polityką i odwrotnie. Widać to zwłaszcza podczas protestów na kairskim Placu Wolności…

W Syrii BM działa już od lat 30. Potem, w 1958 r. zostało zdelegalizowane gdy Syria i Egipt utworzyły Zjednoczoną Republikę Arabską. 3 lata później, gdy ZRA przestała istnieć, BM na nowo rozpoczęło działalność. Gdy do władzy doszła partia Baas, BM znowu została zawieszona. Rozpoczęło to cykl ataków o charakterze terrorystycznym. W konsekwencji, ponieudanym zamachu na prezydenta Assada w czerwcu 1980 r., doszło do  wypowiedzenia wojny Braciom i zostało użyte wojsko. Struktury BM przestały praktycznie istnieć, a jego członkowie zbiegli do pobliskich państw.

W Jordanii BM funkcjonuje oficjalnie i legalnie (pomagali królowi Hussajnowi i dlatego). Ma swoich przedstawicieli w parlamencie i obecnie stanowi jedno z najsilniejszych ugrupowań jordańskich.

(zdjęcie - google.com)

"Żelazna dama" z Jemenu

Wczoraj, 10 grudnia w Oslo odbyła się uroczystość wręczenia Pokojowej Nagrody Nobla 2011 tegorocznym laureatkom. Norweski Komitet Noblowski podjął decyzję, że tegoroczna Pokojowa Nagroda Nobla  zostanie podzielona równo pomiędzy Ellen Johnson Sirleaf, Leymah Gbowee i Tawakkul Karman.





Dwie pierwsze panie pochodzą  z Liberii. Ellen Johnson Sirleaf jest prezydentem - pierwszą w historii Afryki kobietą wybraną na przywódcę kraju w demokratycznych wyborach. Od początku swej kadencji w 2006 r. aktywnie działa na rzecz zapewnienia pokoju w Liberii. Ponadto wspiera ekonomiczny i społeczny rozwój oraz pozycję kobiet. Druga,  Leymah Gbowee zmobilizowała i zorganizowała kobiety ponad etnicznymi i religijnymi podziałami. Jej głównym celem było wspólnie położyć kres przedłużającej się wojnie w Liberii i zapewnić kobietom udział w wyborach. Działa na rzecz wzmocnienia wpływu kobiet z Zachodniej Afryki na rozwiązywanie konfliktów i sytuację po ich zakończeniu.

Tawakkul Karman pochodzi z Jemenu. Warto wspomnieć, że jest pierwszą Arabką, która została uhonorowana tą nagrodą. Na tronie oficjalnej stronie Norwegii znajduje się następująca informacja - zarówno przed, jak i podczas Arabskiej Wiosny Ludów, Tawakkul Karman odegrała kluczową rolę w walce o prawa kobiet, demokrację oraz o pokój w Jemenie.

Kim jest zatem Tawakkul Karman? To jemeńska dziennikarka, polityk i członkini Al-Islah, (The Yemeni Congregation for Reform) głównej partii opozycyjnej. Aktywna działaczka na rzecz praw człowieka oraz od 2005 r. przewodnicząca i założycielka Women Journalists Without Chains. Organizacja początkowo zajmowała się przede wszystkim obroną wolności słowa, później rozszerzyła swoją działalność na promocję wszystkich praw i wolności. Działalność WJWC spotykała się z licznymi utrudnieniami przez władze.

Karman jest autorką wielu artykułów prasowych w gazetach jemeńskich, arabskich, a także międzynarodowych. Nie bała się krytykować łamanie praw człowieka, korupcję oraz nieprawidłowe funkcjonowanie administracji państwowej. Wysuwała żądania reform politycznych i otwarcie domagała się obalenia władzy prezydenta Alego Abdullaha Saleha. Uczestniczyła również w istotnych konferencjach poza krajem na temat dialogu pomiędzy religiami, reform politycznych, które powinny zostać przeprowadzone w świecie arabskim, wolności słowa oraz zwalczania i przeciwdziałania korupcji. Na uwagę zasługuje również fakt, że wyreżyserowała wiele filmów dokumentalnych podkreślających problemy związane z prawami człowieka i władzą w Jemenie. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, nie powinno nikogo dziwić, że na początku jemeńskiego powstania organizowała studenckie protesty w Sanie. W styczniu br. została aresztowana pod zarzutem „zakłócania porządku”, jednak bardzo szybko została zwolniona z aresztu. Informacja o jej ujęciu spowodowała kolejne fale protestów, zatem decyzja władz w tym przypadku wydawała się słuszna. Swoją drogą o powstaniach w Jemenie wspominano jedynie hasłowo albo w ogóle.

Karman po wydarzeniach związanych z arabskim przebudzeniem, zyskała nowe przydomki takie jak - „Żelazną dama”, „Matką rewolucji” czy „Duchem jemeńskiej rewolucji”. Nagroda dla niej była dobrą decyzją. Być może przyczynić się to do tego, że świat zainteresuje się bardziej położeniem kobiet i sytuacji w Jemenie, nie tylko przez pryzmat nieudanych rządów, biedy i terroryzmu. Osobiście mam nadzieję, ż rzeczywiście tak się stanie, a zainteresowanie Jemenem nie będzie tylko chwilowe, a długofalowe z konkretnymi skutkami politycznymi i gospodarczymi. A pani Karman będzie działała i dalej udowadniała, że świetnie sobie radzi w tym hermetycznym „męskim” świecie, a nie stanie się jedynie kimś w rodzaju jemeńskiej celebrytki.

Wczoraj, Tawakkul Karman, aby dotrzeć ze swoim przesłaniem do arabskojęzycznej społeczności, zdecydowała się wygłosić przemówienie w języku arabskim, a nie po angielsku. Noblistka powiedziała, że czuje głęboki żal związany z brakiem poparcia ze strony Zachodu dla rewolucji młodych ludzi w Jemenie. „To sprawa, która powinna poruszyć międzynarodowe sumienie” – powiedziała Karman.

(zdjęcia - google.com, enduringamerica.com,http://www.amb-norwegia.pl/news_and_events/komunikaty/Nobel-Peace-Prize-for-2011/ )